Opmerking: dit bericht werd vooraf in België geschreven. Meer informatie hierover vind je in deze post.
We hangen ergens boven de Atlantische Oceaan. We zijn gisteren om 19u10 (plaatstelijk tijd) vertrokken. Dat was dus deze nacht om 2u10 belgische tijd. Rond de middag landen we in Madrid en in de Spaanse hoofdstad hebben we om 16u25 een vlucht naar Brussel. Normaal landen we om 18u40 op belgische bodem.
Tot vanavond dus!
Opmerking: dit bericht werd vooraf in België geschreven. Meer informatie hierover vind je in deze post.
Vandaag is echt de laatste dag. Om 19u10 (plaatstelijke tijd) vertrekt het vliegtuig. Als we twee uur voor het op stijgen op de luchthaven moeten zijn en rekening houdend met het feit dat het zo’n 200 km rijden is, dan zullen we waarschijnlijk in de namiddag reeds vertrekken.
Dus bye bye Mexico.
We zitten in Tulum en ja, ook hier hebben ze Internet. Het hotel ligt langs de kust en de kust ligt op 4 km van het stadje. Nu zitten we in het stadje op Internet en op zoek naar wat souvenirs.
De kamer ligt aan het strand. We hebben nog een klein terrasje met twee hangmatten (voor elk een). En dan begint het witte strand met de palmbomen en de blauwe zee. Een strand van in de Bounty reclame.
We hebben ook nog een strandwandeling gemaakt en doordat er bijna geen lichten zijn zagen we massaal veel sterren. We zagen zelfs de nevel van de melkweg !! We zijn er echter nog niet in geslaagd om er een foto van te maken. Vanavond probeer ik het alvast nog eens opnieuw. We hebben ook krabbetjes gezien die over het strand en over de terrassen liepen.
We hebben elektriciteit tot 23u. En dat hebben we gisteren ook gemerkt. Stijn heeft gelukkig een zaklamp mee. Maar het was echt donker (Wvl. elledonker). Enkel het geruis van de golven. Maar het was zo warm in de kamerm want er was geen airco en de ventilator werkte niet. Ik voelde het zweet op m´n gezicht parelen en naast het geruis van de golven hoorde ik ook allerlei geluidjes… kakkerlakken die overal leken te zitten. Toen ik even de zaklamp aanstak om het raam wat meer open te zetten, heb ik er inderdaad gezien. We hebben deze nacht dus niet zo goed geslapen. Om 6u werd ik al wakker, het was al helder en de zon zou boven de zee gaan stijgen. Ik ben toen opgestaan, dit schouwspel wilde ik niet missen. Bijna alleen stond ik daar op het strand, Stijn lag nog in bed. Bijna zo indrukwekkend als de sterrenhemel van de vorige nacht. Maar er waren helaas wolken aan de horizon, maar ik heb toch wat fotootjes getrokken.
Een halfuurtje later ben ik weer in bed gekropen en ik heb nog geslapen tot 9u30 denk ik. Dan gedouched en ontbeten in het hotel. En nu zitten we hier in het dorpje op Internet. Straks gaan we wslk om souvenirs en iets eten.
Het staat bijna vast dat we morgen niet meer naar het stadje komen. Aan de kust is er ook geen Internet. Dus dit zou wel eens werkelijk het allerlaatste bericht kunnen zijn vanop Mexicaanse bodem.
Ik ben trouwens ook op zoek naar Sudoku’s. Al een paar dagen, maar ze kennen dat hier niet. Help! Bezighouding voor op het vliegtuig morgen, dat zoek ik.
Aangezien de FLICKR accounts vol zitten, hebben we onze toevlucht gezocht tot picasaweb. Er staan met andere woorden nog wat meer foto’s on line.
Mijn foto´s (ook enkele van deze morgen) vind je op http://picasaweb.google.com/elmundocambiando . De foto´s van Stijn staan op http://picasaweb.google.com/stijnvth
Tulum, vrijdag 28 juli 2006 – 13h39
Opmerking: dit bericht werd vooraf in België geschreven. Meer informatie hierover vind je in deze post.
Vandaag is het vrijdag en overmorgen zullen we al in België terug zijn. Wat gaat het toch vlug!! Onze laatste volle dag kunnen we gebruiken om een (optionele) dagexcursie te doen naar Coba. Het zal er waarschijnlijk van af hangen hoe moe we zijn of hoe *blut* we zijn.
Uit de reisbrochure:
Tulum ligt 130 km ten zuiden van Cancun. De ruïnes van Tulum zijn een van de kleinere antieke steden van Mexico maar zeker een van de mooiste. Tulum ligt aan de kust en vanaf de ruïnestad heb je een weids uitzicht over het azuurblauwe water. De ommuurde stad strekt zich in de lengte uit over de rotsen langs de zee en was een belangrijk religieus centrum en een belangrijke handelsplaats van de Maya`s. Je verblijft in een stenen cabaña direkt aan het strand van waaruit je een onvergetelijk uitzicht op de zee hebt.
~getWIKI(Tulum)~
Het is al een eindje geleden dat we op Internet zaten. De laatste keer waren we aan het wachten op de nachtbus. We zaten op de tweede rij vooraan en er was voortdurend muziek van de buschauffeur. Er waren ook twee tussenstops voor we in Villahermosa waren. Om 6u20 waren we in het hotel en we hadden geluk: er was een kamer vrij die al schoon gemaakt was. De kans was groot geweest dat we slechts tegen de middag in de kamer konden, maar nu konden we dus direct in de kamer. Dat was een echte meevaller, want ik had op de bus amper geslapen. We hebben dan toch nog een kleine vier uur kunnen slapen.
In Villahermosa hebben we het openlucht museum La Venta bezocht. Het is een verzameling van allerlei beeldhouwwerken die grote hoofden voorstellen. Ze werden gemaakt door de Olmeken. Bij het openlucht museum was er ook een soort van zoo. Maar dat was een beetje een tegenvaller: de beesten zagen er niet echt gelukkig uit. En wat in de cañon gezien hadden in het wild, zat er hier ook. Maar de hoofden waren wel eens het bezichtigen waard. Het openlucht museum lag trouwens een eindje van het hotel. Op weg naar La Venta hadden we een Wall Mart gezien. Dat is een hele grote Amerikaanse winkel. Daar zijn we dan in de terugkeer nog even binnen gegaan : The American Dream. Daar moet je toch gewoon even binnen, al is het maar om het alemaal eens te bezien.
In de namiddag hebben we ons rustig gehouden. we hebben het zwembad van het hotel ook eens met een bezoekje verrast. Die avond werd het nog wat amerikaanser toen we pizza gingen eten in Domino´s Pizza, ook een Amerikaanse keten. Ik had er nog nooit van gehoord, Stijn wel. Er waren geen medium pizza´s meer, dus moesten we wel elk een grote nemen. Maar die ging binnen hoor, we hadden de ganse dag nog niets gegeten.
Dat was allemaal eergisteren, ja dat is al lang geleden precies.
Na een ontbijtbuffet van 85 pesos, namen we gisteren de taxi naar het busstation. We hadden de bus om 8u25 naar Chetumal. En dat is ook nog een heel verhaal.? Want om 8u20 kwamen we pas aan in het busstation. Dat is niet optimaal, maar wel haalbaar. Toen we onze bagage wilden laten inchecken, bleken we in de verkeerde zaal te staan. In snelle pas zijn we dan naar de andere zaal gegaan. Ik heb toen gevraagd waar de bus stond aan een jonge medewerker. Maar die trok de busticketjes uit onze handen en ging er mee weg in een bureautje. We konden hem niet volgen, want we moesten eerst voorbij een gewapende beveiliging. We hadden immers de medewerker aangesproken over middelhoog muurtje. Hij kwam vijf minuten later terug en had wat op de achterkant van het ticketje geschreven. Het busnummer: 560. Maar de bus was er nog niet! Het was ondertussen al later dan 8u25 natuurlijk.
We kijken nog wat verder en opeens zien we de bus met nummer 560. Maar hij staat op het verkeerde perron. En opeens rijdt die bus weg… ze gaan hem nog vlug helemaal (!) wassen. Na nog een tiental minuten rijdt de bus weg van de wasplaats en hij rijdt waarschijnlijk naar buiten. We zien hem nergens meer. Ik nogmaals aan de bewapende beveiliging gevraagd, waar de bus naar was. We moesten wachten, hij zou wel komen. We zijn uiteindelijk om 9u10 vertrokken naar Chetumal. En na de acht uur durende busreis, waren we dan in Chetumal.
Hotel Los Cocos is echt chique! Maar in het stadje is er echt niks te zien, maar dan ook niks hé. Er is een boulevard, er is atlantische oceaan en dat is wel mooi en romantisch… sja.
Vandaag hebben we uitgeslapen en hebben we hier het Maya museum bezocht en dat was echt wel de moeite. Alles mooi uitgelegd, engelstalige teksten, lekker fris binnen (dat is een ook punt om rekening mee te houden). En nu zitten we dus hier op Internet. Om 15u30 straks hebben we de bus. Dan gaan we naar Tulum.
In de strandhuisjes zal er geen elektriciteit zijn na 22u30. Ik weet ook niet in welke mate er Internet zal zijn. Dus misschien is dit wel het laatste bericht vanuit Mexico. Deze nacht en de volgende nacht slapen we in Tulum en dan zit het er al op. Het is echt heel snel gegaan.
Chetumal , donderdag 27 juli 2006 – 14h10
Opmerking: dit bericht werd vooraf in België geschreven. Meer informatie hierover vind je in deze post.
We bezoeken waarschijnlijk een of ander museum of een lagune. Waar en hoe, dat weet ik nu nog niet. Wat wel zeker is, is dat we vandaag naar onze laatste bestemming trekken: Tulum ([GP:Tulùm]). We logeren er in de Cabañas Tulum. We verblijven er morgen nog de hele dag.
Opmerking: dit bericht werd vooraf in België geschreven. Meer informatie hierover vind je in deze post.
We nemen de bus naar Chetumal ([GP:Chetumal]) en we zullen er logeren in Hotel Los Cocos. Chetumal ligt op de grens van Mexico met Belize. Villahermosa ligt 500 km van Chetumal, dus ook dit wordt terug een lange busreis.
~getWIKI(Chetumal)~
Opmerking: dit bericht werd vooraf in België geschreven. Meer informatie hierover vind je in deze post.
Vandaag hebben we de tijd om Villahermosa ([GP:Villahermosa]) te bezoeken en slapen we lekker (het zal wel nodig zijn na de nachtbus) in het hotel. De stad heeft ook een officiële website (voor de spaans sprekendes onder ons, of gewoon om wat kiekjes te zien): http://www.villahermosa.gob.mx/
~getWIKI(Villahermosa)~
Het is vijf voor tien. We zitten ondertussen al terug negen minuten in een internet café. We hebben voor de derde keer op rij gegeten in Madre Tierra. Het was lekker, maar Stijn vond de gevulde aardappelen niet zo lekker als hij verwacht had. Ik vond het wel lekker en ik denk dat Stijn te veel naar z´n gevulde aardappelen heeft uitgekeken gedurende de laatste drie dagen. Misschien teveel verwacht? 
.
Ondertussen sluiten ze hier al de deur van het internet café. Ze zullen wel zeggen dat we weg moeten veronderstel ik. Het is nog maar 22h. Als we nu al weg moeten, dan draaien we nog een dik uur met onze vingers. Niet praktisch. We zien wel wanneer we buiten gegooid worden.
Er zijn hier trouwens ook veel maya kinderen (gemiddeld hebben ze zeven of acht kinderen)? die allerlei dingen verkopen. Ze spreken je echt aan en in één van de Maya dorpjes zaterdag trok het kind zelfs aan Stijns regenjas. Het lijkt altijd een ander te overkomen.. Ik heb er niet echt veel problemen met gehad. Vandaag en gisteren in het restaurant stonden onze volle borden op tafel toen net een kind iets probeerde te verkopen. Ze kijken zo triestig, en dan zit je daar met je lekker en overvol bord. Hartverscheurend. Elke keer opnieuw, je wordt het niet gewoon. Misschien ook maar best.
Wat me ook meer en meer raakt, zijn de vele straat honden die hier rondlopen. Ze zijn bang van de mensen, want ze krijgen schoppen en ze worden weggejaagd. De hondn houden zich dus kalm, op de achtergrond. Ze blaffen niet en maken geen scène. We hebben hier trouwens tweemaal een raar trio van honden gezien. Twee honden hangen met hun achterste aan elkaar (mishandeld?) en een derde probeerde constant één van die twee honden te bespringen. Echt erg.?
Stijn en ik denken eraan om op? de laatste dag een pak hondevoer te kopen en die? honden wat te eten te geven. We zien wel nog.
De? deur van het internet café is half dicht, en? de eigenaars maken nog een aanstalten om ons buiten te gooien. Waarschijnlijk werd het hier te fris en dat is het ook wel buiten. Ik heb m´n? zwarte? fleece (spelling?) trui aan en ik voel de kouden aan m´n benen. Ik hoop dat de airco straks niet te koud staat op de bus.
Het is al een aantal keer gebeurd dan? we op stenen bedden slapen in het hotel. We slapen natuurlijk niet op steen, de matras ligt enkel op een gemetsteld bed. Wel, de laatste drie nachten was dat ook weer het geval. En deze morgen heb ik me twee maal geschaafd aan het bed.? Het piekt aan m´n kuiten. ? ?
Gisteren ging ik normaal ook nog naar Miguel bellen. Ik bel hem vanuit het hotel om te zeggen dat ik er ben en dan belt hij terug. Dat is goedkoper voor ons beiden, want hij moet ook betalen voor inkomende gesprekken. Dat klinkt raar, maar het is wel zo. Nu, rond 21u15 vraag ik aan de receptioniste of ze even wil bellen.
“Binnen 15 minuten” zegt ze,want ze waren aan de balie even bezig op Internet en de telefoonlijn was niet vrij. “Ik zal het nummer vormen en het gesprek dan naar je kamer door verbinden”. Rond 21u50 had ik nog geen telefoon gekregen op de kamer. Dus ik ga terug naar de receptie. “Ik zal het dadelijk doen”. Ik ben dan maar terug naar de kamer gegaan. Om 22u15 krijg ik telefoon op de kamer. Het is de receptioniste: “Sja, dat nummer bestaat niet. Kun je nog eens komen om het te controleren.” Dat exacte nummer hadden we gisteren (met een andere receptioniste wel) ook gebeld, en toen werkte het wel. Ik ga dus terug naar de receptie. Ik laat ze het nummer nogmaals intoetsen en wat een verrassing: nu lukt het wel. Het is helaas de voicemail, maar ik spreek iets in. Het was waarschijnlijk al te laat, dus ik heb geen Miguel meer gehoord. Een volgende keer misschien.
Voor de laatste keer uit San Cristobal de las Casas – maandag 24/7/2006 22h13
Ondertussen link ik ook nog een keer naar enkele foto´s van Stijn die afkomstig zijn van deze pagina. Stijn heeft een vak ´Fotografie´ en het is duidelijk te zien in z´n foto´s, want ze zijn echt mooi. Ik meen dat echt, geen sarcasme noch ironie. Zeker eens gaan kijken op zijn pagina dus !
Gisterenavond zijn we voor de tweede maal gaan eten naar Madre Tierra. Vorige keer was het ons zo goed bevallen, dat we hen met een tweede bezoek verrasten. We namen de menu. Ik at de champignon soep, gevulde chili en? appel strudel (of hoe zeg je dat nu al weer?). Uiteraard was er ook nog koffie. Maar ik had? vergeten espresso te vragen en ik kreeg weer een cafè americano, dat slootwater dus. De gevulde chili was overigens niet té pikant. Ik smaakte het wel, maar mijn mond stond niet in brand. Nu, ik had wel vooraf aan de ober gevraagd of gevulde chilis pikant waren. Maar z`n antwoord was eigenlijk niet echt behulpzaam: “Soms zijn ze pikant, soms niet. We kunnen dat niet vooraf weten.” Ik ben blij dat ik het geprobeerd heb.
Vandaag zijn we voor de laatste dag in San Cristobal. Zoals gezegd, sliepen we vandaag uit. Tot 10u ben ik blijven liggen. Op het gemak de valies gemaakt, want om 13u moesten we de kamer verlaten.? We? hebben de taxi genomen naar het busstation. Momenteel staat onze bagage in een hotel waar we tegen betaling onze bagage konden achterlaten.
We hebben wat te voet gewandeld en zijn naar het kerkje op een heuvel getrokken. Morgen is het hier groot feest ter ere van hun heilige, vraag me echter niet hoe hij heet. Daarom schoten ze hier dus ook vuurwerk af. Na de lange beklimming van honderden trappen, zagen we het achter het kerkje een heel groep mensen bij elkaar. De kermis stond ook al klaar en er stonden overal kraampjes met eten en zoetigheid. Maar zoetigheid zou ik daar toch niet gekocht hebben, want er zaten overal vliegen en bijen op. Het zat er zwart van.
De groep mensen waren verzameld rond een papieren pop die gevuld was met snoep. De pop hing in de lucht en elk om beurt mochten de kinderen een pop kapot slaan. Wat volgde was een heuse regen aan snoep en natuurlijk het bijhorende geroep van kinderen die naar de grond doken om hun handjes met de lekkernijen te vullen. We zijn toen langs de trappen terug naar beneden gewandeld? en nu zitten we hier op Internet.
San Cristobal? – 24 juli 2006, 14u27
?