M’n dagen werden gevuld met het voorbereiden van de examens. M’n examen Analyse had ik als eerste en dat al direct in de week na de vakantie. Dat was toen nog de inhaalweek. En m’n laatste examen had ik begin februari. Je leest het: maximale spreiding. Ik ben terug serieus nerveus geweest, vooral voor Scheikunde.
Maar het is niet allemaal kommer en kwel want we boeken de reis naar Tunesië. Verder blijven Stijn en ik treuzelen met de voorbereiding van onze Mexico reis.
Februari was de maand van de laatste examens en het begin van het nieuwe semester. Ik had maar twee vakken en bovendien had ik van woensdagmiddag tot en met vrijdag geen les. Ik kon zo maximaal aan m’n thesis werken om het werk mooi op tijd af te krijgen tegen begin juni. Ja, dat was het plan.
In de derde maand van het jaar gaan we naar Disneyland Parijs. De punten worden bekend gemaakt en het blijkt dat ik voor alle vakken van het eerste semester geslaagd ben. Ook al hebben we nog geen concrete plannen en heb ik soms echt enorm getwijfeld: Stijn en ik hakken eindelijk de knoop door en beslissen naar Mexico te trekken. Er komt ook schot in de zaak betreffende het solliciteren want ik beslis eindelijk m’n curriculum vitae te schrijven en te laten opslaan in de databank van de studentenclub. En ik begin al telefoons te krijgen voor werk..
Begin april constateer ik dat er mij – met een beetje geluk – nog twee maanden als student resten want het laatste examen zou begin juli al vallen. De reis naar Mexico wordt geboekt bij Koning Aap: we zullen een kleine drie weken door het Zuiden van Mexico reizen. Na een aantal gesprekken en selecties bij verschillende bedrijven krijg ik twee contracten aangeboden: ik kies (niet zonder moeite) en teken.
Met het nakende afscheid van het studentschap in zicht, besluiten we om na m’n examens nog een weekje naar Sicilië te trekken. Maar naarmate het einde van mei nadert begin ik te beseffen dat m’n eindwerk helemaal niet zal afgewerkt raken voor begin juni. M’n examens van het tweede semester vallen vrij vroeg (eind mei) en op het nippertje beslis ik om m’n eindwerk in tweede zit te doen. Het plan van februari had schromelijk gefaald…
De laatste examens, al heb ik echt m’n twijfels bij het mondelinge van Digitale Electronica. God, ik heb toen zo dom gevoeld.. Na de examens trekken we dus een weekje naar Sicilië. De zon en de blauwe lucht doen ons beiden enorm veel deugd.
Met vol goeie moed besluit ik m’n eindwerk af te werken voor ik naar Mexico vertrek. De deadline van het eindwerk ligt in de periode van onze Tunesië reis en dus rest me in augustus nog anderhalve week om het ding af te printen en te drukken: moet lukken toch?
Ondertussen maak ik me zorgen over de medicatie die ik in Mexico zal moeten meenemen. Ik trek speciaal naar Brussel om een attest van Buitenlandse Zaken te bekomen.
We vertrekken naar Mexico.. maar niet met een gerust hart. Het eindwerk is verre van af en tijdens de reis kan ik daar natuurlijk niets aan doen. Het moet allemaal in de laatste anderhalve week gaan gebeuren. Tijdens de reis denk ik er niet aan, of toch niet vaak. We hebben een prachtreis gehad en ik kan dit aan iedereen aanraden. In Mexico hoor ik dat m’n vriendin en ik dan toch kunnen gaan samenwonen in Gent. Joehoe!!
We komen thuis en ik schiet in m’n werk ritme: van ’s morgens tot ’s avonds laat… en het lukt! De dag voor ons vertrek naar Tunesië, dien ik m’n eindwerk in. De rondreis in Tunesië was dubbel en dik de moeite: véél beter dan een hotel vakantie in één of ander resort. Tijdens de laatste dagen van augustus trek ik in bij m’n vriendin en haar kamergenootte in Gent. We leven er een drietal weken met drie onder één dak en ja het was krap.
Op de eerste van de maand begin ik te werken. Iedere dag treinen van Gent naar Brussel. Tot half september leven we dus met drie. Maar de tweede helft van september blijven enkel wij twee over (kamergenootte verhuist). Dan komen allerlei nieuwe dingen onze richting uit: wasmachine, kleerkast, frigo, zetel,.. Na verscheidene bezoekjes aan de IKEA en andere winkels zijn we volledig gesetteled.
Door te werken besef ik meer en meer dat dagen te lang kunnen zijn en weekends te kort. ’s Avonds nestel ik me graag in de zetel voor televisie. Actieve dingen doe ik ’s avond niet meer. Al proberen we wekelijks naar de fitness te gaan, kwestie van toch iets van beweging te hebben.
November begint met twee vrije dagen. Super! Ook de 15de ben ik thuis en op het einde van de maand gaan we zes dagen naar Bordeaux: de zus van m’n vriendin is daar op uitwisseling en we gaan op bezoek. Het regent er veel en we hebben maar twee halve dagen zon. Het was sinds er september nog nooit zo’n mottig weer geweest. Dat moet natuurlijk ons weer overkomen. Maar we laten het niet aan ons hartje komen.
Tijdens de laatste maand van het jaar maak ik voor de eerste keer een personeelsfeest van dichtbij mee. Echt veel mensen ken ik natuurlijk nog niet. En de laatste week van december (tussen kerst en nieuwjaar) ben ik thuis. Als dat niet fijn is.
En op de laatste dag van het jaar lijkt het me een goed idee om iedereen een voorspoedig en spetterend 2007 te wensen.
